Finito, terminado!

De heerlijke vakantie 2009 is weer voorbij! Finito, terminado! Na een fijne 23 dagen zijn we jl maandag weer veilig geland op Airport Rotterdam (geen piloot gearresteerd) om 19.20, waarna Martin en Noa ons comfortabel naar huis hebben gebracht. Nu ga ik werken aan het bijplaatsen van de foto's. Maar eerst moeten we nog een droeve plicht vervullen, want donderdag wordt Ed Bounin gecremeerd en we willen natuurlijk graag aanwezig zijn bij de afscheidsplechtigheid. En een andere prettiger plichtpleging is vanmiddag gaan kijken naar het nieuwe huis van TYolanda, Martin, Danny en Gina.

Flamenco-avond en een bijzonder echtpaar

Nadat we op woensdag het vreselijke nieuws hadden gehoord van het overlijden van Ed Bournin, zijn we toch maar Denia in gegaan. Overigens: van Madelon Bournin gehoord, dat zij vandaag - vrijdag dus -(met haar zwager en schoonzus) terugvliegt naar Nederland en dat het stoffelijk overschot van Ed Bournin zaterdag arriveert op Schiphol. Natuurlijk zullen we de afscheidsplechtigheid (w.s. volgende week donderdag of vrijdag) bijwonen. Het laat ons allemaal niet los!
Na Denia gingen we naar Els Poblets, waar we wel eens meer lunchen. Zo ook vandaag: terwijl ik de menukaart bestudeer, gaat Els even naar het toilet, maar wordt onderweg opgehouden door een ouder echtpaar, dat later de familie Nagtegaal uit Dordrecht blijkt te zijn. Want, in no-time zitten we aan tafel bij deze mensen, stellen vast, dat "zij" vroeger gekorfbald heeft bij Deetos en onder meer een fan was van Anton Mulder, die jarenlang trainer was van PKC en Deetos en haar buurjongen geweest is. Dat ze ook nog accordeon gespeeld heeft, is een aanvullend boeiend detail. Maar het leukste kwam nog toen we uitgenodigd werden in hun huis in Els Poblets en het echtpaar liefst 5 katten bleek te hebben, waarvan er overigens 2 heen-en-weer mee gaan naar Nederland als ze een paar maanden in Dordrecht verblijven. In elk geval gaan we morgen weer, want we zijn gevraagd om te komen lunchen, een fles huiswijn mee te nemen van een bekende bar in Jalon en even als "help-desk" te fungeren voor dhr Nagtegaal, die een laptop heeft, maar wat vragen (komt bekend voor, nietwaar?). Dhr Nagtegaal bakt overigens heerlijke koekjes en heeft beloofd op zaterdag appeltaart gereed te hebben. A propos: het weer blijft redelijk: ´s morgens in elk geval zon en dus strandbezoek, maar ´s avonds heeft het al een paar keer fors geregend. Als gevolg waarvan de temperatuur van het zwembad is gedaald naar 20 gr en dat is zelfs te fris voor Ton.
Gisteravond (donderdag dus) hebben we ons laten verleiden tot een barbeque inclusief flamenco-optreden in een Duits restaurant net buiten Calpe. Was een beetje stormachtig op het buitenterras. Eten was redelijk, optreden van de 4 flamenco-jongelui eigenlijk een beetje wat je kon verwachten: leuk, maar erg amateuristisch. En door de wind vlogen er twee partytenten de lucht in. Hebben we ook weer meegemaakt, niet voor herhaling vatbaar.
Dit is mijn laatste verslag vanuit Benissa (of er moeten nog echt bijzondere dingen gebeuren natuurlijk), de foto´s en filmpjes plaats ik er later bij als ik thuis ben. We genieten nog even van 2 dagen van de zon en vertrekken a.s. maandag om 17.15 met het vliegtuig naar Rotterdam , waar Martin ons (vergezeld van Noa, hopen wij) met zijn nieuwe Toyota Avensis ophaalt. Voor morgen wensen wij in elk geval het gezin Blijenburg een geslaagde verhuizing naar "de overkant" en Syl en Bas een goede reis naar het Gardameer, waar ze nog een week verblijven.

Triest bericht

We zijn vanmorgen in Denia om wat inkopen te doen. Voor kleinkinderen en zo. Vandaag hebben we iets ontzettend triest moeten ervaren. We zouden immers vandaag lunchen bij Ed en Madelon uit Zoetermeer, het echtpaar, dat we 2 jaar geleden leerden kennen op airport Rotterdam. Er was al paella besteld en we verheugden ons alle 4 op het weerzien. Gisteravond moest Madelon afbellen, omdat Ed pijn in de borststreek had (dachten eerst aan voedselvergiftiging) en het beter leek naar het ziekenhuis in Denia te gaan. We zouden - wellicht - een nieuwe afspraak maken. Vanmorgen zijn we toch naar Denia gegaan en op de parkeerplaats besloot ik toch maar even te bellen, want wie weet was alles weer goed en de parkeerplaats was toch tegenover het door hen gehuurde appartement. Toen vertelde Madelon dus, dat de artsen in het ziekenhuis van Denia voor Ed´s leven gevochten hadden, maar dat hij gisteravond overleden was. Volgens ons was Ed net nog geen 50 jaar. Je kunt je voorstellen, dat we nu behoorlijk geshockeerd door Denia lopen, want dat zoiets zo "dichtbij" kan gebeuren doet je beseffen, dat het leven ontzettend betrekkelijk kan zijn. Dat beseft Jo nu natuurlijk ook, zij is weer aan het bijkomen in de vertrouwde omgeving van het "mobile home", maar is nog erg moe en dat is - gelet op wat gebeurd is - ook erg logisch.
In elk geval wensen wij Madelon en de familie van Ed heel veel sterkte bij dit onmogelijke verlies.
Wij proberen de komende dagen nog wat zon mee te pakken, want het weer heeft zich weer volledig hersteld. Morgenavond dus de "flamenco-avond" bij het restaurant met de toepasselijke naam "het slaapmutsje" (in het Duits dan).
Nog wat nieuwtjes hier vandaan (we blijven van alles op de hoogte): Sylvana en Bas hebben inmiddels hun eerste bezoek aan Rome gebracht), Lenie en Harrie zijn weer terug uit Oostenrijk (de verhalen horen of lezen we nog wel) en Ineke en Arie zijn al aan het inpakken voor Turkije. Want we zijn een reislustige familie.

Jo weer "thuis"

Vanaf zondag is het weer even van slag af. Niet ernstig, maar wel aanleiding om het programma een beetje aan te passen. Zaterdag waren we - met mooi weer - weer op de beroemde markt van Jalon. Zondag eerst naar Albir (de plaats waar Willie en Gunther hun huis hebben) geweest, terrasje en boulevardje gepikt, heel gezellig. Zondagavond naar Studio Sport gekeken en met name genoten van Willem II - Feyenoord. Prachtige wedstrijd.
Maandag naar ons strand(je) geweest: heerlijke temperatuur. maar eerst koffie gedronken bij de "Deutsche Bar", en de LIDL met een bezoek vereerd. Na het strand wilden we ons barretje verderop met een bezoek vereren en dat hebben we ook gedaan, maar na 1,5 uur begon het licht te regenen, dus gingen we maar weer naar huis, waar het harder begon te regenen.
Vandaag - dinsdag - eerst het goede nieuws van Jo gehoord: scan bracht geen verdere zorgen aan het licht, dus mocht ze naar huis (dwz Samoza) en zal ze verder met de huisarts afspraken moeten maken over verdere begeleidingom herhaling te voorkomen. Daarna zijn we, omdat het geen strandweer bleek te zijn, naar Benidorm gegaan, waar het ontstellend druk was, omdat met het matige weer, kennelijk de hele omgeving hetzelfde besloten had. Lekker gegeten midden in het "oude" centrum en inmiddels aangeland bij een net ontdekte andere internet-plek. In Calpe notabene, om de hoek zo ongeveer. Hoef ik niet meer speciaal naar Moirara.
We vermaken ons nog steeds prima: gaan morgen op bezoek bij de fam Bournin in Denia.

Zorgen om Jo in Benissa

Eerst even een misverstand wegwerken, want van twee kanten begreep ik, dat "men" de foto´s uit Benissa erg mooi vindt. Het gaat om de diashow rechts boven aan de weblog: dat betreft echter foto´s van vorig jaar! Ik kan namelijk van hieruit geen nieuwe foto´s plaatsen, omdat de internetshops niet willen, dat je rechtstreeks foto´s plaatst. De plaatjes van 2009 houden jullie dus te goed.
Na Valencia zijn we onder meer in Javea geweest: leuk om alles weer te zien en heerlijk om aan de boulevard een "helado" (ijsje dus) te nemen. Jl zaterdag ook nog een keer naar de antiekmarkt in Jalon geweest: was enorm druk, er was zelfs een stalletje, waar de eigenaar een kerstboom had neergezet met sneeuw. Om alvast in de stemming te komen, zei hij. Vrijdagavond hebben we heerlijk paella gegeten bij Manolo, een prima restaurantje vlak bij ons strand.
We zullen weer paella eten bij Ed en Manon, het echtpaar, dat we twee jaar geleden ontmoet hebben op Airport Rotterdam en in Benissa: zij zijn weer voor een maand in Denia (in een penthouse vlak bij de haven) en hebben ons a.s. woensdag uitgenodigd voor een paella-lunch!
Intussen maken we ons natuurlijk wel veel zorgen over Jo, die morgen de uitslag krijgt van een ict-scan, maar inmiddels wel zeker weet, dat ze een long-embolie gehad heeft en dat er sprake is van een trombose in het rechterbeen. We hebben natuurlijk dagelijks telefonisch contact, maar zouden liever even persoonlijk langs geweest zijn. We hopen van ganser harte, dat het allemaal goed afloopt! Vanuit Spanje veel sterkte gewenst: zodra we thuis zijn komen we zo gauw mogelijk langs.

Voor Gina hebben we al een kadootje kunnen "scoren" op de markt, voor Noa en Danilo moeten we nog even rondneuzen, maar dat gaat ook lukken.
Intussen zijn Sylvana en Bas na een reis van 3 dagen gearriveerd ten zuiden van Rome voor een verblijf van 1 week in een luxe sta-caravan. Na deze week (en ongetwijfeld bezoekjes aan Rome) gaan ze naar het Garda-meer voor een tweede week in "la bella Italia".
Els zegt vrijwel elke avond aan het zwembad, als we "nog even de dag doornemen": wat zou het toch prachtig zijn om hier eens een avondje te barbecuen en een beetje te feesten met alle kinderen en kleinkinderen. Enfin, je dromen moet je vsthouden, nietwaar.
Iedereen gegroet vanuit Benissa, waar het ons nog steeds erg bevalt al wordt de stemming behoorlijk gedrukt vanwege de problemen met Jo.

Valencia en nog meer

Jl. maandag waren we dus voor het eerst in onze "Spaanse jaren" in Valencia. Met de hulp van in casa Eta aangetroffen kaart van valencia en een scherpe programmering van de tom-tom kwamen we rechtstreeks in het centrum aan. We hebben wat rondgelopen, maar eerst een koffiebarretje bezocht. Daar stelden we vast, dat Valencia kennelijk een zakenstad is, want in dezelfde bar troffen we nogal goed in het pak zittende Spaanse jongelui aan, die kennelijk wat minuten van de baas stolen en aan een prima carriere bezig waren. In elk geval is het oude centrum van Valencia zeer de moeite waard om te bezoeken: veel oude, maar goed geconserveerde gebouwen, fonteinen, prima restaurants, veel mensen, veel auto´s en dus veel herrie. Word je na een paar uur ook best moe van. Wat ons betreft: voor herhaling vatbaar, maar dan een dag of twee.
Dinsdag alles in gereedheid gebracht voor het bezoek van Willie en Gunther, die om 4 uur gereed stonden, volgens afspraak, bij supermarkt La Fustera. Naar later bleek voorzien van een zelf gemaakte sangria! Het werd dus gezellig onder het nieuwe afdak: veel gekletst, over nu, over vroeger en dit ter geruststelling: niet over de familie. Ze waren onder de indruk van onze vakantiestek en vooral van het uitzicht. Toen alle sangria op was, gingen ze weer naar huis.
Vandaag "kalm" dagje: lekker aan ons strandje en nu even in Moirara om te internetten en dus de weblog bij te werken. Inmiddels Sylvana en Bas fijne vakantie gewenst, zij vertrekken morgen vroeg voor een 3-daagse trip op weg naar iets bij Rome (waar ze 1 week verblijven en daarna nog een week naar het Gardameer). Ook gehoord, dat Martin en Esther hebben beslist voor een tijdelijk huis in Naaldwijk vanaf medio november tot de dag waarop het nieuwe huis in Hoek van Holland kan worden betrokken. Ook begrepen, dat de werkzaamheden in het nieuwe huis van Yolanda en Martin volledig op schema liggen: zaterdag 19 september gaat er verhuisd worden.
En aan het einde van de middag het vervelende bericht, dat Jo is opgenomen in het ziekenhuis te Harderwijk met een diagnose van " waarschijnlijk" longembolie. Morgen wordt dat vrijwel zeker definitief onderzocht en laten we hopen, dat het allemaal nog een beetje meevalt. Vanaf onze stek, namens iedereen: van harte beterschap.

Eerste week: vooral rust!

We hebben onze eerste week in Benisa, in Casa Eta dus, vooral bestempeld tot "rustweek". Hetgeen betekent: lekker zonnen bij het zwembad of bij "onze" baai La Fustera. Natuurlijk wel een avondje naar Calpe geweest om een boulevardje te pikken. Of even naar Altea. Of naar Moirara. Intussen hebben we overigens (grappig in ons vierde jaar hier) een fantastische plek ontdekt: een restaurantje boven de Cala Baladar (de Caladar-baai). Daar kun je heerlijk zitten in een fris windje boven het strand met een kan (of kannetje) sangria en wat lekkere hapjes erbij. Dan voel je je absoluut koninklijk, kan ik iedereen verzekeren.
Inmiddels een afspraak gemaakt met Willy en Gunther, die a.s. dinsdag bij ons op bezoek komen. Vandaag (zaterdag) begon het een beetje regenachtig, maar inmiddels blijkt het maar om een klein buitje te gaan, het is al weer 29 gr. Wel viel onze bezoek aan de wekelijkse markt in Jalon een beetje tegen, omdat het daar wel iets harder regende en de meeste marktkraamhouders besloten er vroegtijdig mee te stoppen. Geeft niks, we hebben nog twee zaterdagen te gaan, dus er komt een herkansing.
Inmiddels wel ontdekt, dat er geen specifieke toeristencrisis in Spanje is: er is sprake van een algehele terugloop van de boekingen met ruim 20% en daarbij is geen enkel vakantieland uitgezonderd. Jazeker, we lezen elke dag de Telegraaf, er is geen ontkomen aan! Intussen ook nog even genoten van het Nederlands dameselftal, dat verrassend goed voetbal speelt. Veel TV kijken doen we overigens niet, het is veel prettiger om - voorzien van een glas wijn - 's avonds aan het zwembad te zitten.
Overigens inmiddels ook vastgesteld, dat Bianca en Jeremy er een dochter bij hebben: uiteraard belde "Omienie" naar Spanje met dit heugelijke nieuws. Vanaf onze ligstoelen aan de Costa Blanca: van harte gefeliciteerd ouders en opa's en oma's.
Volgende week staan onder meer een bezoek aan Valencia en een treinritje van Benidorm naar Denia op het programma.

De eerste dagen doen ons goed

Het begon al goed op de vertrekdag. Sylvana bracht ons in onze auto naar Airport Rotterdam, want zo heet tegenwoordig vliegveld Zestienhoven. Prima op tijd, ruim op tijd zelfs. Inchecken had ik al thuis gedaan en boarden verliep vlekkeloos. Rustige vlucht, zachte landing, wat wil een mens nog meer? Na aankomst in Alicante stond de huurauto al gereed: een fraaie, roodkleurige Ford Fiesta, wat een zalige auto om in te rijden. De aankomst in Casa Eta voelde als thuiskomen: het prachtige huis, voorzien van een overdekt terras met luxe loungeset (helemaal naar de smaak van mrs Boucquet!), stond er uitnodigend bij. We hadden besloten zaterdag en zondag tot rustdag te verklaren en dat lukte prima bij het zwembad. Op zondag wel even een sangria-tje genomen bij "ons" tentje bij het strand van La Fustera natuurlijk en zondagavond besloten toch nu al naar Benidorm te gaan. Waar het ons voor het eerst opviel, dat het hier gewoon rustiger is. Zal wel weer van de krediet-crisis komen of van de concurrentie van Turkije, dat moeten deskundigen maar uitzoeken. We hebben naar het verblijf van Riet (Les Dunes) gezocht op de boulevard, maar we konden het niet direct vinden, zijn ook niet de hele boulevard afgelopen. De accordeoniste hebben we deze keer maar even overgeslagen: naar mensen kijken, die over de boulevard flaneerden was al genoeg feest.
Maandag naar het strand op La Fustera, aan het eind van de middag naar Moirara, waarna we terug maar eens een van de vele baaien langs de kustweg Moirara - Benisa probeerden. Daar troffen we - niet eerder ontdekt dus - een fantastisch leuke locatie: restaurantje aan de rand van de rotsen met zicht op Calpe en de zee. Ik heb diverse mensen hiervan al een foto gestuurd met de mobiel: we hebben daar absoluut zitten genieten van de sfeer en het uitzicht. En van de sangria, een liter met z'n 2-en is veel kan ik achteraf zeggen.
Op dit moment zitten in denia in de hoofdstraat in het internetcafe. De "rabajas" van de Lacoste-winkel valt een beetje tegen, we wachten nog wel ven tot de prijzen in Moirara verder zakken. Ook Denia voelt weer als thuiskomen, straks gaan we naar Els Poblets, daarna naar het strand en als afsluiting even kijken naar het vakantiehuis, dat de eigenaren van Hotel Elsenhagen in ter Heyde hier hebben. Martin attendeerde ons hierop en natuurlijk zijn we klaar voor het krijgen van een indruk.